عطش

اى عطشت رمز ميستان عشق

بارگهت كعبه ي مستان عشق

چيست ندانم عطشت راكه هست

سوخته از آن دل عطشان عشق

هركه توسّل به توجست ازعطش

داد خدايش دل سوزان عشق

كرببلا چشمه ي جوشان ومن

تشنه ي آن زمزم بستان عشق

قسمت من كن حرمت تا شوم

مُحرم آن روضه ي رضوان ِعشق

آب نجويد جگر تشنه ام

تا كه كند ياد گلستان عشق

اى به فداي لب خشكيده ات

جانِ من وما و همه جان عشق

اشكِ دو چشمم زچه بارانى است

اشك ، مي باده بدستان عشق

جرعه اى از كوثر عطشانِ خويش

ده تو مرا ، اى مهِ تابان عشق

تا كه حيات است به ياد لبت

گريه كنم همچو يتيمانِ عشق

گو بنويسند حق فاطمه(س)

نامِ «مرصّع»به دبستان عشق